Pantomograf z cbct

Wszystkie testy zostały wykonane przy pomocy zestawu fantomów Pro-Dent firmy Pro-Project. Niniejsza instrukcja odnosi się do stomatologicznych aparatów pantomograficznych firmy Cefla sc MyRay Hyperion X9 oraz NewTom Giano z cyfrowym systemem obrazowania jednak może być również wykorzystywana podczas wykonywania testów podstawowych rentgenowskich aparatów stomatologicznych innych producentów. Wszystkie obrazy uzyskane w trakcie wykonywania testów należy przechowywać w pamięci komputera natomiast zapisy dotyczące wyników testu w formularzach własnych lub przygotowanych przez firmę Pro-Project (Pobierz).

 

Dla aparatów pantomograficznych z CBCT należy wykonywać test powtarzalności zaczernienia obrazu (co miesiąc) oraz test rozdzielczości wysoko i niskokontrastowej (co sześć miesięcy).
Powyższe testy sprawdzają aparat pod względem poprawnego działania funkcjonalności do zdjęć panoramicznych. Dodatkowo w nowym rozporządzeniu znajduje się wykaz testów przeznaczonych stricte dla stomatologicznych tomografów wiązki stożkowej. W celu uzyskania informacji na temat wykonania tych testów prosimy o kontakt z pracownikami naszego laboratorium.

 

Przejdź do opisu testu:

1. Powtarzalność zaczernienia obrazu.
2. Rozdzielczość wysoko i niskokontrastowa.

1. Powtarzalność zaczernienia obrazu.

Test należy wykonywać co miesiąc.

 

 

1) Za pomocą taśmy (najlepiej zastosować plaster samoprzylepny zakupiony w aptece) zamocować dodatkowy filtr miedziany na obudowie lampy RTG jak na rysunku 1.1.

Rysunek 1.1.

2) Wyciągnąć gryzak i podpórkę pod brodę jak na rysunku 1.2. W razie problemów z wykonaniem powyższych czynności należy odblokować metalową wajchę z boku pokrywy.

Rysunek 1.2.

3) Ustawić fantom Pro-Dent Alpha tak by znalazł się na jej środku, w pozycji możliwie najbardziej prostopadłej do podłogi, a ścięty róg znajdował się po prawej stronie (rysunek 1.3).

Rysunek 1.3.

4) Wybrać badanie BITEWING ->DENT -> PRZÓD SAME ZĘBY jak na rysunku 1.4 i ręcznie ustawić parametry np. 70 kV, 4 mA. Należy zapamiętać lub zapisać sobie (np. w formularzu testu) te parametry ponieważ stosowane będą przy każdym kolejnym wykonywaniu testu powtarzalności ekspozycji.

1. Przykładowe wybrane parametry.
2. Przycisk pozwalający na przejście do ‘manualnego’ wyboru parametrów.
3. Wybór kategorii badania – w przypadku testu powtarzalności ekspozycji należy wybrać kategorię ‘DENT’.
4. Ekran wyboru zakresu badania – w przypadku testu powtarzalności ekspozycji należy wybrać jedynie środkowy obszar – ‘PRZÓD SAME ZĘBY’.
5. Przycisk RESET – należy wcisnąć by zaakceptować wybrane badanie i gdy kontrolka umieszczona bezpośrednio nad nim nie świeci się na zielono.
6. Ustawienie linii kła.

Rysunek 1.4. Przykładowy wygląd panelu sterującego.

5) Linię kła (za pomocą symboli strzałek bocznych na panelu) ustawić możliwie najbliżej środka grubości fantomu Pro-Dent Alpha (rysunek 1.5).

Rysunek 1.5.

6) Wykonać ekspozycję i zapisać otrzymany obraz jako test bazowy. W każdym kolejnym miesiącu, wykonując test należy porównywać otrzymany obraz z obrazem testu bazowego. Jeżeli zaczernienie kolejnych schodków obrazu testowego odpowiada zaczernieniu kolejnych schodków obrazu bazowego to test jest oceniony pozytywnie.


7) Przykładowy obraz testu bazowego przedstawia rysunek 1.6.

Rysunek 1.6. 1,2,3 – Kolejne schodki.

Rysunek 1.7. Powtarzalność zachowana. Obraz otrzymany w trakcie wykonywania testu powtarzalności (obraz prawy) pokrywa się z obrazem z testu bazowego (obraz lewy).

Rysunek 1.8. Powtarzalność niezachowana. Obraz otrzymany w trakcie wykonywania testu powtarzalności (obraz prawy) nie pokrywa się z obrazem z testu bazowego (obraz lewy). Schodek 2 obrazu otrzymanego odpowiada zaczernieniem schodkowi 1 obrazu bazowego.

Rysunek 1.9. Powtarzalność niezachowana. Obraz otrzymany w trakcie wykonywania testu powtarzalności (obraz prawy) nie pokrywa się z obrazem z testu bazowego (obraz lewy). Schodek 1 obrazu otrzymanego odpowiada zaczernieniem schodkowi 2 obrazu bazowego.

2. Rozdzielczość wysoko i niskokontrastowa.

Test należy wykonywać co 6 miesięcy.

 

 

1) Za pomocą taśmy (najlepiej zastosować plaster samoprzylepny zakupiony w aptece) zamocować dodatkowy filtr miedziany na obudowie lampy RTG jak na rysunku 2.1.

Rysunek 2.1.

2) Wyciągnąć gryzak i podpórkę pod brodę jak na rysunku 2.2. W razie problemów z wykonaniem powyższych czynności należy odblokować metalową wajchę z boku pokrywy.

Rysunek 2.2.

3) Na podpórce ustawić fantom Pro-Dent Gamma tak by znalazł się maksymalnie po lewej stronie i jak najbliżej panelu wyboru, w pozycji możliwie najbardziej prostopadłej do podłogi, a ścięte rogi znajdowały się na górze (rysunek 2.3).

Rysunek 2.3.

4) Wybrać badanie BITEWING ->DENT -> PRZÓD SAME ZĘBY jak na rysunku 2.4 i ręcznie ustawić parametry np. 70 kV, 4 mA. Należy zapamiętać lub zapisać sobie (np. w formularzu testu) te parametry ponieważ stosowane będą przy każdym kolejnym wykonywaniu tego testu.

1. Przykładowe wybrane parametry.
2. Przycisk pozwalający na przejście do ‘manualnego’ wyboru parametrów.
3. Wybór kategorii badania – w przypadku testu rozdzielczości należy wybrać kategorię ‘DENT’.
4. Ekran wyboru zakresu badania – w przypadku testu rozdzielczości należy wybrać jedynie środkowy obszar – ‘PRZÓD SAME ZĘBY’.
5. Przycisk RESET – należy wcisnąć by zaakceptować wybrane badanie i gdy kontrolka umieszczona bezpośrednio nad nim nie świeci się na zielono.
6. Ustawienie linii kła.

Rysunek 2.4. Przykładowy wygląd panelu sterującego.

5) Linię kła (za pomocą symboli strzałek bocznych na panelu) ustawić możliwie najbliżej przeźroczystej części fantomu Pro-Dent Gamma (rysunek 2.5).

Rysunek 2.5.

6) Wykonać ekspozycję i zapisać otrzymany obraz jako test bazowy (rysunek 2.5). Ustawić odpowiednie powiększenie obrazu i ocenić największą rozróżnialną ilość par linii (rozdzielczość przestrzenna powinna zawierać się między 1,6 a 3,0) oraz ilość obiektów widocznych po ich lewej stronie (rozdzielczość niskokontrastowa – rysunek 2.6). Ocenę tą wykonuje się tak jak dla aparatu punktowego (kliknij tutaj). Wartość rozdzielczości powinna być stała przy każdorazowym wykonaniu testu.

Rysunek 2.6.

Rysunek 2.7 1 –widoczne elementy rozdzielczości niskokontrastowej, 2 – ostatnia rozróżnialna para linii (rozdzielczość przestrzenna).